Czerwiec 29, 2016

POLIPEKTOMIA

Polipektomia – czyli kolonoskopia z usunięciem polipów z perspektywy pacjenta wygląda bardzo podobnie do podstawowej, diagnostycznej kolonoskopii. Pacjent jest ułożony najczęściej na lewym boku ze zgiętymi i podciągniętymi w kierunku klatki piersiowej kolanami. Lekarz wykonujący badanie wprowadza endoskop przez odbyt pacjenta i stopniowo go przesuwa i obraca kamerę, co pozwala na dokładną wizualizację całego jelita grubego. W przypadku wykrycia polipa jest on usuwany za pomocą narzędzi wprowadzanych przez kanał roboczy endoskopu. Taki zabieg nazywany jest polipektomią (EMR – endoscopic mucosal resection). Małe polipy (do 10 mm) mogą być usuwane za pomocą zwykłych kleszczyków do polipektomii (cold forceps polypectomy) lub za pomocą kleszczyków z funkcją elektrokoagulacji, czyli przyżegania tkanki za pomocą prądu elektrycznego (hot forceps polypectomy). Metoda ta pozwala na destrukcję tkanki stanowiącej podstawę polipa poprzez termiczny efekt oddziaływania prądu elektrycznego na śluzówkę, co zwiększa prawdopodobieństwo kompletnego usunięcia zmiany, ponadto zwiększa siłę tnącą narzędzia oraz hamuje ewentualne krwawienia. Do usuwania większych polipów (powyżej 10mm) zastosowanie znajdują pętle do polipektomii (snare polypectomy) – istnieje wiele rodzajów pętli, najpopularniejsze mają przekrój okrągły lub heksagonalny (sześciokątny). Podobnie jak w przypadku kleszczyków, działanie pętli może być wspomagane elektrokoagulacją. Duże polipy w przeszłości wymagały interwencji chirurgicznej. Obecnie mogą być skutecznie usuwane za pomocą endoskopu, chociaż tego typu zabiegi ciągle stanowią duże wyzwanie dla endoskopistów. Istnieją dwa endoskopowe sposoby usuwania dużych polipów – usuwanie w całości (en bloc) i rozfragmentowanie polipa. W celu uniknięcia uszkodzenia tkanek leżących pod śluzówką jelita oraz perforacji (przedziurawienia jelita) pod podstawę polipa wstrzykiwany jest płyn unoszący go do góry, co skutkuje powstaniem poduszki chroniącej leżącą głębiej warstwę mięśniową ściany jelita. W tym celu wykorzystywany jest najczęściej roztwór soli fizjologicznej. Bardzo ważne jest pobranie wyciętego polipa do badań histopatologicznych – o ile w przypadku zastosowania kleszczyków polip może być bez problemu usunięty na zewnątrz, zastosowanie pętli wymaga z kolei złapania polipa np. za pomocą siatek, koszyczków endoskopowych itp.